نگاه کارشناسان بازار سرمایه به ساخت یک میلیون مسکن در سال

نگاه کارشناسان بازار سرمایه به ساخت یک میلیون مسکن در سال
نگاه کارشناسان بازار سرمایه به ساخت یک میلیون مسکن در سال

نگاه کارشناسان بازار سرمایه به ساخت یک میلیون مسکن در سال

نگاه کارشناسان بازار سرمایه به ساخت یک میلیون مسکن در سال

نگاه کارشناسان بازار سرمایه به ساخت یک میلیون مسکن در سال

برخی کارشناسان اقتصادی معتقدند ساخت یک میلیون مسکن در سال با توجه به لزوم برخی نیازها، با اگر و اما همراه است زیرا امکان فراهم کردن زیرساخت‌ها برای این حجم از واحدهای مسکونی که تقریباً برابر با بافت شهری مشهد است، با مشکلات خاص خود همراه بوده و تحقق این وعده‌ را سخت می‌کند.

ایران دکستر به نقل از تهران - ایرناپلاس

به گزارش ایران دکستر ، پیشنهاد ساخت یک میلیون مسکن در سال از یک وعده انتخاباتی به هدفی تبدیل شده که تلاش برای تحقق آن، بخش‌های مختلف اقتصاد را تحت تأثیر خود قرار خواهد داد.

بازار نهاده‌های ساخت و مصالح ساختمانی مورد نیاز از یک‌سو و از سوی دیگر تأمین مالی چنین پروژه‌ای احتمالاً نگاه‌ها را به سمت شبکه بانکی جذب می‌کند. این‌ها دو چالش اصلی تحقق هدف‌گذاری ساخت یک میلیون مسکن هستند.

دولت برای تأمین نهاده‌ها و مصالح ساختمانی، نیاز به تأمین اعتبار قابل توجهی دارد و در این میان انگیزه‌هایی برای خرید اقلامی مانند سیمان، میلگرد و سایر نهاده‌های ساخت با قیمتی پایین‌تر از قیمت بازار ایجاد می‌شود تا بتوان وعده ساخت یک میلیون مسکن سالانه را با هزینه کمتری محقق کرد.

برخی از اظهار نظرهای روزهای گذشته نیز گمانه‌زنی درباره قیمت‌گذاری دستوری نهاده‌ها و مصالح ساختمانی را تقویت می‌کنند. به‌عنوان مثال علی نیکزاد نایب رئیس مجلس درباره قیمت اقلامی مانند سیمان و فولاد گفت: بورس باید تنظیم‌کننده بازار باشد نه اینکه منجر به گرانی شود. قیمت تمام‌شده سیمان و فولاد با سود و استهلاک کارخانه مشخص است و بورس با حفظ سود تولیدکننده باید تنظیم‌کننده به نفع مصرف کننده باشد، اما هرچه وارد بورس می‌شود، گران‌تر می‌شود.

رضا تقی‌پور عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس نیز چندی پیش درباره قیمت میلگرد گفته بود: قیمت کنونی فولاد به هیچ وجه قابل قبول نیست و بر اساس برآوردهای انجام گرفته، قیمت میلگرد در بالاترین نرخ باید کمتر از ۱۰هزار تومان باشد.

این در حالی است که کارشناسان اقتصادی بر این باورند که قیمت‌گذاری دستوری، در نهایت به جهش قیمتی می‌انجامد و مسائل بخش مسکن با چنین مداخله‌هایی در حوزه قیمت، قابل حل نیست.

مهدی سوری مدرس دوره‌های بازار سرمایه در این رابطه به ایرناپلاس گفت: بخش مسکن سهم زیادی از هزینه خانوار را تشکیل می‌هد، علاوه بر این مسکن در ایران از یک کالای مصرفی به یک کالای سرمایه‌ای تبدیل شده و مشاغل زیادی نیز به بخش مسکن وابسته هستند. بنابراین معمولاً سیاست‌گذاران با مطرح کردن وعده‌های کوتاه‌مدت در حوزه مسکن، به‌دنبال جلب نظر هستند. این در حالی است که برای عبور از چالش‌های بخش مسکن نیاز به برنامه‌ریزی بلندمدت داریم.

وی افزود: در بخش مسکن به یک برنامه‌ریزی بلندمدت نیاز داریم تا دلایل پررنگ شدن این بخش در اقتصاد ایران را ریشه‌یابی کند. برای این ریشه‌یابی باید به پرسش‌هایی مانند این پاسخ دهیم که چرا رفتار سرمایه‌گذاری خانوارهای به‌گونه‌ای است که به‌جای سرمایه‌گذاری در بخش تولید به دنبال خرید مسکن و اجاره دادن آن هستند؟ تغییر این روند و رفتار سرمایه‌گذاری جامعه، برنامه‌ای بلندمدت می‌طلبد، اما نه سیاست‌گذار تمایل به برنامه‌ریزی بلندمدت دارد و نه مردم جراحی‌های اقتصادی را تحمل می‌کنند.

ملزومات ساخت یک میلیون مسکن

سوری درباره امکان تحقق عده ساخت یک میلیون واحد مسکونی در سال گفت: تحقق این وعده، دور از ذهن است. ما حتی در یک بافت شهری کوچک نیز امکان فراهم کردن زیرساخت‌هایی همچون آب و برق را نداریم و فراهم کردن این زیرساخت‌ها برای مسکن وعده داده شده که با بافت شهری مشهد برابری می‌کند بحث‌برانگیز است.

وی ساخت مسکن در حجم بالا توسط دولت را همراه با پیامدهای منفی برای اقتصاد کشور دانست و توضیح داد: دولت اکنون با کسری بودجه مواجه بوده و کسری بودجه ریشه تورم است. در چنین شرایطی پپیشنهاد می‌شود دولت به‌جای اجرای پروژه‌های بزرگی همچون ساخت یک میلیون مسکن در سال، به  انضباط مالی دعوت شود. علاوه بر این، زمانی که دولت منابع مالی برای چنین پروژه‌ای نداشته باشد، در نهایت مردم و کسب‌وکارها هستند که با تورم تحمیل‌ شده به اقتصاد، هزینه آن را پرداخت می‌کنند.

جهش قیمتی، نتیجه سیاست کنترل قیمت

سوری با اشاره به تأمین مالی پروژه ساخت یک میلیون مسکن در سال توضیح داد: موضوع هشدار دهنده درباره وعده ساخت مسکن، ۲۰ درصد تسهیلات تکلیفی ابلاغی به بانک‌هاست. این تسهیلات ریشه اصلی رشد نقدینگی و در نتیجه تورم هستند و موجب تشدید تورم در کشور خواهند شد.

وی کاهش دستوری قیمت مصالح ساختمانی با هدف تحقق وعده ساخت یک میلیون مسکن سالیانه را زمینه‌ساز جهش‌های قیمتی معرفی کرد و گفت: پافشاری درباره پایین آوردن قیمت مصالح ساختمانی، مانند هر سیاست کنترل قیمت دیگری، از چند زاویه به اقتصاد آسیب می‌زند. نتیجه سیاست کاهش قیمت دستوری، جهش قیمتی است. اگر دولت قیمت کالایی را پایین‌تر از قیمت تعادلی تعیین کند، به‌دلیل صرفه اقتصادی پایین، تولیدکننده تمایلی برای تولید نخواهد داشت و در نتیجه، مقدار تولید و عرضه کاهش خواهد یافت.

وی افزود: از طرف دیگر، با تعیین قیمتی پایین‌تر از قیمت تعادلی، تقاضا برای خرید کالای قیمت‌گذاری‌ شده افزایش می‌یابد. بنابراین از یک طرف، کاهش عرضه و از طرف  دیگر، افزایش تقاضا را در شرایطی خواهیم داشت که قیمت توسط دولت، ثابت نگه داشته شده است. در چنین شرایطی، صف‌های خرید و کانال‌های رانت ایجاد می‌شود و در پایان به‌دلیل کمبود کالا در بازار، با جهش قیمتی مواجه خواهیم شد.

تورم، هزینه ساخت یک میلیون مسکن

به گفته سوری، دولت هر چه سریع‌تر سیاست کنترل قیمت و قیمت‌گذاری دستوری را کنار بگذارد، جهش قیمتی نیز کمتر خواهد شد، اما اگر بخواهد با کنترل بیشتر و تحت عنوان سیاست‌های نظارتی، بر قیمت‌گذار دستوری پافشاری کند، به رانت بیشتر و دو نرخی شدن کالاها دامن خواهد زد. در چنین شرایطی هم مصرف‌کننده و هم تولیدکننده متضرر می‌شوند و تنها گروهی که از این سیاست منتفع می‌شوند، دلال‌ها هستند.

وی درباره برخی اظهارنظرها درباره کاهش قیمت مصالح ساختمانی توضیح داد: اگر دولت بخواهد مصالح ارزان تهیه کند، به کسب‌وکارها آسیب خواهد زد زیرا با دستکاری مداوم قیمت‌ها، سال‌هاست که سرمایه‌گذاری جدیدی در بخش‌هایی مانند سیمان که نرخ‌گذاری دولتی داشته، انجام نشده است. در واقع اینکه بخواهیم سود صنعتی سودده را با کاهش نرخ، پایین بیاوریم، به معنای ضربه زدن به تولید و تشدید تورم است.

سوی ادامه داد: تورم در واقع مابه‌التفاوت رشد نقدینگی و رشد اقتصادی است و با قیمت‌گذاری دستور هر دو عامل تورم، تقویت می‌شوند. تا زمانی که اقتصاد از قیمت‌گذاری دستوری و پایین نگه‌ داشتن تصنعی قیمت‌ها رها نشود، با فساد و قیمت‌های دو نرخی مواجه‌ایم.

وی با تأکید بر پرهیز از قیمت‌گذاری دستوری و فروش به قیمت بازار گفت: قیمت سیمان تیپ دو در بورس کالا به تعادل رسیده و اکنون با قیمت ۲۵ هزار تومان برای هر کیسه معامله می‌شود. قیمت سیمان در بازار نیز از ۶۰ هزار تومان به ۵۰ هزار تومان کاهش یافته، اما هنوز دو برابر قیمت کارخانه است و این مابه‌التفاوت فقط به سود دلال‌ها و رانت‌خوارهاست. بنابراین پیشنهاد می‌شود دولت سیاست‌های کنترل قیمت را کنار بگذارد و افزایش تولید و فروش به قیمت بازار را تشویق کند و انضباط مالی را در پیش بگیرد.

ایرناپلاس

اشتراک گذاری

Share on twitter
Share on email
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on telegram

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *